Marta Dzbeńska-Karpińska
rozmawia z
Beatą i Marcinem Mądrymi o rodzinnym przeżywaniu świąt.
Jak przeżywacie Boże Narodzenie i Wielkanoc?
Beata: Kładziemy nacisk na duchowe przeżywanie Świąt. W rodzinach, z których pochodzimy nacisk kładziono na tradycję, na zachowania, a nie na ich treść.
Marcin: Długo nie mogłem tego przeskoczyć, bo byłem nauczony, że przed Bożym Narodzeniem czy Wielkanocą było generalne sprzątanie domu i dla mnie pełnia przeżywania Świąt równała się porządek w domu. Wszystkie szkła wymyte, w kredensach powycierane i poukładane, wszystkie kąty wymiecione. Długo trwało zanim się z tego wyleczyłem. Zrozumiałem, że nie chodzi o to, żeby każdy kąt był wymieciony, tylko o duchowe przygotowanie – o to, gdzie jestem myślami, jaki jest stan mojej duszy.
Beata: Ja się też musiałam nauczyć, żeby nie być tak bardzo zmęczoną, wręcz wykończoną w Święta.
Marcin: Kilka lat temu przed Wigilią gotowaliśmy przez cały dzień. Zrobiliśmy wiele dań, żeby było wspaniale i pięknie. Usiedliśmy do wieczerzy strasznie zmęczeni dopiero o 20.00. Dzieci zjadły po odrobinie, powiedziały nam, że są zmęczone i idą spać. Zostaliśmy z tym całym jedzeniem sami. Zrozumieliśmy wtedy, że chodzi nie o jedzenie, a o atmosferę spotkania i to nas wyleczyło.
Beata: Teraz staramy się, żeby było bardzo skromnie i postnie. Nie jest to łatwe, kiedy zapraszamy do nas rodzinę i każdy wnosi swój pomysł na świętowanie. Marcin stoi wtedy na straży naszej rodzinnej tradycji, której budowanie trwało prawie 10 lat. I tak, jak na początku małżeństwa jeździliśmy do rodziców na święta, to potem postanowiliśmy zostawać w domu na Wigilię czy Triduum Paschalne, żeby móc wypracować swój własny sposób na spędzanie Świąt.
